De stadsmarinier mag wat kosten

Auteur: Leo Mudde - 05/08/2011

De gemeente Capelle aan den IJssel had ze voor het uitkiezen. Twee vacatures waren er voor de nieuwe functie van stadsmarinier. Er reageerden 174 mensen. Een bont gezelschap van (voormalige) politieagenten, net afgestudeerde academici en ex-militairen met gevechtservaring. Voor wie Uruzgan aan kan, mag Capelle geen probleem zijn, zullen zij hebben gedacht.

De kandidaat-stadsmariniers zullen zich bij hun sollicitatie allemaal ongetwijfeld vooral hebben laten leiden door de inhoud van de functie, maar misschien ook wel door de beloning. Het Capelse gemeentebestuur heeft de functie gewaardeerd op schaal 11, maximaal ongeveer 4.500 euro bruto per maand.
De gemiddelde toezichthouder is daar jaloers op. Maar de stadsmarinier is veel meer dan een toezichthouder, zegt wethouder Ans Hartnagel (Leefbaar Capelle). ‘Het is eigenlijk een superambtenaar en die mag best goed betaald worden. Overigens, in Rotterdam betalen ze de stadsmarinier nog veel meer.’
Dat klopt, daar wordt deze ‘superambtenaar’ ten minste in schaal 14 aangesteld (tot ongeveer 6.000 euro bruto). Het beeld, dat de stadsmarinier een geüpgrade stadswachter is, klopt duidelijk niet. Het zijn mensen die hun sporen al hebben verdiend, eigen beslissingen nemen en verder gaan waar anderen zijn gestopt. Steeds meer gemeenten gaan het nut van de stadsmarinier inzien. Na Rotterdam volgden al Breda en Gouda, en nu dus ook Capelle aan den IJssel.
De Rijnmondgemeente begint bescheiden, met twee mariniers, maar de raad heeft nadrukkelijk de uitbreiding naar drie opengehouden, zegt wethouder Hartnagel. Zij moeten vooral voorkómen dat de problemen in Capelle de omvang krijgen van die van de grote buurman Rotterdam. ‘Wij zitten tegen Rotterdam aan en dat merk je. Onze problemen zijn niet vergelijkbaar, maar ook wij hebben onze zorgen. Twee jaar geleden zijn we er hard mee geconfronteerd dat wij, raad en college, geen goed beeld hadden van wat er in de gemeente speelt. Twee mensen uit een keurig buurtje kwamen inspreken en vertelden over de achteruitgang van de buurt, over de verloedering, de overlast en de bedreigingen. Je kon in de raad een speld horen vallen. Die mensen hadden een zwartboek over hun buurt gemaakt en dat was voor ons aanleiding om te zeggen: nu moeten we ervoor gaan zorgen dat we in de toekomst niet weer zo worden verrast.’

Ogen en oren
De stadsmariniers moeten de ogen en oren van de gemeente worden. Ze moeten niet bang zijn de regels en procedures even opzij te zetten, als dat zo uitkomt. ‘Ze moeten inhoudelijk aan de Stuurgroep Veiligheid verantwoording afleggen, terwijl ze natuurlijk ook een gewone baas hebben. Dat heeft op het gemeentehuis wel tot wat gefronste wenkbrauwen geleid, ja. Stel dat ze op het gebied van verkeer iets signaleren en daar actie op ondernemen, dan kan een ambtenaar die zich al járen met verkeer bezighoudt, denken: wat weet hij er nou van? Ook bij de politie zal niet iedereen enthousiast reageren, maar men zal er aan moeten wennen.’
In Rotterdam worden de stadsmariniers ‘de beste mensen in de slechtste wijken’ genoemd. Zij brengen daar al sinds 2003 problemen in kaart, analyseren situaties en bepalen aan de hand daarvan wat er moet gebeuren. In een evaluatie constateerde bestuurskundige professor Pieter Tops in 2009 dat de stadsmarinier nodig blijft. ‘Stadsmariniers moeten een structurele plaats krijgen binnen het stadsbestuur zodat ze het veiligheidsbeleid kunnen sturen en uitvoeren.’
De Rotterdamse stadsmariniers, schreef Tops, ‘zwerven door de hiërarchie en kunnen goeddeels buiten de geldende procedures en patronen om werken. Zij hoeven zich niets aan te trekken van organisatiegrenzen, beleidsdomeinen of professionele domeinen. Als er maar veiligheidsproblemen spelen, dan is de stadsmarinier "er ook van".’ Ook de Bredase stadsmarinier heeft een ‘ruim mandaat’.
Wethouder Hartnagel van Capelle: ‘Stadsmariniers moeten kunnen verbinden, een hart hebben maar niet bang zijn, tussen de partijen staan. Maar vooral moeten zij waar dat nodig is een einde maken aan de stroperigheid van de gemeente en snel tot actie overgaan. Mensen die dat kunnen, mogen goed betaald worden.’
Vanaf oktober gaan de Capelse stadsmariniers de straat op. En daar moeten ze vooral ook blijven, zegt Hartnagel. ‘Eigenlijk zouden ze geen bureau nodig moeten hebben.’

Vindplaats: VNG Magazine nr. 15, 5 augustus 2011, pagina 9

Deel dit bericht





NIEUWSBRIEF

Naar het nieuwsbriefarchief

Vacaturespot

Start hier met het vinden van uw ideale baan!

Laatste Vacatures

Afdelingshoofd

Gemeente Koggenland

Allround Klantmanagers Werk en Inkomen (32-36 uur)

Gemeente Haarlem

Beleidsmedewerker Finance & Legal

Gemeente Den Haag